Bazen durmak gerek,
Rüzgar her yönden geldiğinde.
Arkandan mı, önünden mi, yanından mı esiyor?
Bazen durmak gerek, yönünü anlamak için değil,
bırakmak için kendini.
Çünkü bazen bırakman gerek.
Rüzgara rağmen.
Sen durduğunda, saçını savurur,
dengeni kaçırır,
tenini üşütür belki.
Ama bazen rüzgar da durur.
O zaman senin esme vaktin gelmiş demektir.
Esebilmek için bazen durmak gerekir.
Rüzgardan korkma, en çok savurur seni bilmediğin yöne,
Sen rüzgarın doğasını bil yeter.
İşi bittiğinde gider çünkü.
O gittiğinde yeniden doğrulursun kendi yönüne.
Sen savrulmak sanırsın, rüzgarın seni itmesini,
ama bilmezsin seni hangi yöne getirdiğini.
Rüzgarla geldiğin her yön yeni yollarının başlangıcıdır anlasan keşke.
Aslında yolların karmaşasında çıkar rüzgar karşına.
Rüzgar geldiyse sana, bilki yeni yoluna hazırsındır.
İşte rüzgar çıktığında durmak gerek bazen.
Sen dur ki o savursun seni, senin savrulmak sandığın doğru yoluna.
O gittiğinde işini yapmıştır, çünkü artık esmeyi sana bırakmıştır.
