Günümüzde birçok kişi, yaşadığı zorlukları çözmek için bir uzmanla görüşme ihtiyacı hissediyor.
Ancak çoğu zaman bu süreci “terapi” olarak adlandırıyoruz.
Peki neden biz web sitemizde ve içeriklerimizde bu kelimeyi kullanmıyoruz?
Bu durum, tamamen yürürlükteki yasal düzenlemelerle ilgilidir.
Türkiye’de yürürlükte olan mevzuat gereği;
kaygı, depresyon, anksiyete, panik atak...
Samsun’da psikolog arayan birçok kişi internet üzerinde araştırma yaparken genellikle “en iyi psikolog” ifadesini kullanır. Bu arama oldukça anlaşılırdır; çünkü insanlar psikolojik destek alacakları uzmanın gerçekten güvenilir ve yetkin olmasını isterler. Ancak psikoloji alanında çalışan uzmanlar için “en iyi psikolog” kavramı çoğu zaman tek bir kişiyi ifade etmez. Çünkü psikolojik danışmanlık ...
Devamını oku
Kaç, Savaş, Don: Zihnin Hayatta Kalma Oyunu
İnsan, Korkunun Gölgesinde Yaşar
İnsanın doğasında üç kadim refleks vardır: kaçmak, savaşmak ve donmak.
Bu tepkiler, bir zamanlar hayatta kalmamızı sağladı; ormanlarda, vahşi doğada, bedenimizi korudu.
Fakat zaman değişti, tehlikeler biçim değiştirdi. Artık bizi tehdit eden şey bir yırtıcı değil, bir kelime, bir bakış, bir sessizlik.
Başarısızsın. Yetersizsin. Olmadı. Bu cü...
Ben mi Konuşuyorum Dil Mi?
Dil, sadece bir aracı değil, bizzat insan deneyiminin kurucu zemini. Saussure’ün gösteren ile gösterilen arasında kurduğu bağ bana hep eksik geliyor. Çünkü kelimeler yalnızca nesnelere işaret etmiyor; birbirlerine bağlanarak yeni anlam ağları kuruyor. Lacan’ın dediği gibi, gösteren zinciri insanın çıplak yaşantısını kendi biçimsel kurallarına göre örüyor. Demek ki ben düşündüğümü sandığımda bile aslında dilin kurduğu bir düşünce düzeninin içindeyim.
Ama bu zincir sabit değil. Freud’un “birincil süreç” de...
Ben artık büyüdüm.
Sen ise ötelerdesin.
İçimde bir yer var ki hâlâ senin sesini duymak istiyor.
Söylemediğin cümleleri…
Susarak yanıtladığın soruları…
Benim çocuk kalbimle sormaya cesaret edemediğim ama içimde hep yankılananları.
Yıllarca sana açıklamalar yaptım kendi içimde. Dedim ki: O da bilmiyordu. Elinden geleni yaptı. Yaralıydı, ondan böyleydi.
Bu cümleler yetişkin hâlimi sakinleştirdi. Ama içimde bir çocuk vardı; o, bu cümleleri sade...
Devamını oku
Ben bir erkek olarak büyürken, bana hep “ver” demeyi öğrettiler.
“Sev” dediler, “koru” dediler, “taşı” dediler…
Sus, güçlü kal, ezilme.
Ama kimse bana, “Birinin beni de taşıyabileceğini” söylemedi.
Kimse bana, “Yeterli olmasam da sevilebileceğimi” öğretmedi.
Gücüm, ancak iş gördüğü sürece takdir edildi. Yorgunluğum görmezden gelindi.
Düştüğümde değil, ayağa kalktığımda alkışlandım.
Ve ben, sadece vererek değerli o...
Başı mı sonu mu belirsiz, iki ucun arasında, milyonlarca denklem gibi değil mi yaşam?
Bir uç doğum; nereden, neden, nasıl, ne için geldik?
Bir uç ölüm; nereye, neden, nasıl, ne için gittik?
Uçların arasında kalan yaşamın denklemleri, uçlardaki belirsizliği netleştirmiyor ki!
Doğum başlangıç, ölüm son mu?
Doğan ölüm, ölen doğum mu?
Başladığın yer doğumsa, bittiğin yer ölüm mü?
Bitmek, tamamlamak değil mi?
Ölümün ta...
Devamını oku
Tanrı umuttur belki de...
Bizi yaşatan, her verişten sonra bize yaşamak için nefes aldıran umut değil mi ki?
Umut olmasa yaşayabilir miydik bunca kötülüğün arasında?
Hepimiz umut ediyoruz, gecenin ardından gelen sabahta iyi bir dünyaya uyanmaya...
Umut olmasaydı nasıl geçerdi geçmesini beklediklerimiz?
Umudunu kaybedince gitmiyor mu insan insandan, dünyadan ve en çok da kendinden?
Umuttur belki de bizi var eden bu dünyada.
Umut değil mi cenneti düşleten, cehennemin karanlık gökyüzünden?
Umut,
Sağ omzunuzun arka...
Çocukken karanlıktan çok korkardım, gençken de öyle. Şimdi de korkuyorum karanlıktan. Ancak şimdi korktuğum karanlık, fiziksel ışığın yokluğu değil, ruhundaki ışığı kapatmış insanların etrafa yaydığı karanlıktan korkuyorum. Ruhun ışığı neden mi söner, sevgisizlik ve güvensizlikten.
Çocukken karanlıktan korktuğumda ışığı açardım, gençken de öyle. Şimdi karanlık ruhlardan korunmak için dışarda bir ışık yakamıyorum. O ruhlar gündüzün en aydınlık yerinde bile karanlıklarıyla bütün ışığı emebiliyorlar. Karanlık ruhlardan korunabilmek için ...
-Nasıl bu kadar sakin kalabiliyorsun diye sordu adama.
-Şu çevrene dağılmış irili ufaklı taşları görüyor musun, dedi adam.
-Evet görüyorum, neden sordun?
-Şimdi o taşları üst üste dizmeni istiyorum.
-Bunun sana sorduğum soruyla ne ilgisi var?
-Sadece söylediğimi yapmaya çalış.
İsteksizce kendisine söylenen şeyi yapmaya başladı, içindeki sakin kalmanın yolunu öğrenme merakı daha baskındı çünkü. Üstelik taşlar üst üste dizildiğinde, dengede kalabilecek düzgünlükte değildi. Bir süre sonra az önceki merakının yerini, bu eng...